24 maart 2008CD&V/N-VA gerold: Franstaligen leggen deadline staatshervorming naast zich neer
Vlaamse partijen moeten stekker uit België trekken
Amper één dag nadat premier Leterme van de meerderheidspartijen in de Kamer het vertrouwen kreeg, maken de Franstaligen duidelijk wie de baas is in dit land: als het van de voorzitters van de Franstalige regeringspartijen afhangt, moeten de Vlamingen in de verste verte niet hopen op een behoorlijke staatshervorming. De door CD&V/N-VA beloofde ‘grote staatshervorming’ werd naar de prullenmand verwezen, en vandaag wordt duidelijk dat zelfs een mini-hervorming tegen 15 juli op een Franstalig ‘non’ stuit.
Over de Vlaamse deadline van 15 juli zegt MR-voorzitter Reynders “dat er nog drie jaar tijd is om over een staatshervorming te praten”. Daarmee is voor eens en voor altijd duidelijk dat men aan de overzijde van de taalgrens niet bereid is eigen verantwoordelijkheid te nemen en hardnekkig zal blijven vasthouden aan de Belgische status quo. Het Vlaams Belang heeft Leterme herhaaldelijk – gisteren nog tijdens het debat over de regeerverklaring – gewaarschuwd dat hij en zijn partij de Vlaamse eisen wetens en willens een begrafenis eerste klas geven. De inkt van het regeerakkoord is nog niet droog en nu reeds blijkt de voorspelling van het Vlaams Belang te kloppen: als vanouds vegen de Franstalige partijen de vloer aan met de in Vlaanderen breed gedragen eis voor meer autonomie. Wie gijzelt wie in dit land ?
Het Vlaams Belang roept de Vlaamse partijen – CD&V en N-VA in het bijzonder – op om eindelijk te concluderen wat iedereen al lang weet: met de Franstaligen valt geen land meer te bezeilen. Om Vlaanderen te geven waar het recht op heeft, moeten de Vlaamse partijen niet enkel deze anti-Vlaamse regering de rug toekeren, maar ook definitief de stekker uit België trekken.
Bruno Valkeniers, Voorzitter Vlaams Belang
Joris Van Hauthem, Woordvoerder
14 maart 2008Vlaams Belang opgetogen over boodschap vierde Lentemanifest
Fiscale autonomie voor Vlaanderen en Wallonië absoluut noodzakelijk
Het Vlaams Belang is verheugd over het vierde lentemanifest, waarin honderd prominente Vlamingen hun ongerustheid uiten over de zogenaamde ‘tweede fase’ voor de staatshervorming en zich uitspreken voor (meer) Vlaamse autonomie.
Hoewel het Lentemanifest voor onze partij niet ver genoeg gaat, is het Vlaams Belang het eens met de basisidee: Vlaanderen en Wallonië moeten financiële verantwoordelijkheid krijgen. Het Vlaams Belang wijst erop dat het Vlaams Parlement in zijn gekende resoluties van 1999 al stipuleerde dat “de maximale versterking van de fiscale en financiële autonomie een primordiaal te verwezenlijken doelstelling is bij de volgende staatshervorming”. Terecht stelde het Vlaams Parlement toen dat fiscale autonomie de democratische legitimiteit en de verantwoordelijkheid van de gewesten versterkt.
Tijdens de recente communautaire onderhandelingen kwam een zeer beperkte fiscale autonomie ter sprake, maar opnieuw maakten de traditionele Vlaamse partijen - zeker CD&V/N-VA, dat van fiscale autonomie een uitdrukkelijke verkiezingsbelofte maakte - onvoldoende een vuist naar de Franstaligen. In échte federale staten, zoals de Verenigde Staten en Zwitserland, beschikken de deelstaten over 50 procent van hun inkomsten. De deelstaten van Duitsland en Canada zijn zelfs voor twee derde fiscaal autonoom.
Het Vlaams Belang vindt het onaanvaardbaar dat het economisch welvarende Vlaanderen afhankelijk blijft van het geld dat door het Belgische niveau ter beschikking wordt gesteld. De Vlamingen moeten hun geld naar eigen goeddunken kunnen besteden. In 2000 stelde toenmalig minister-president Patrick Dewael (VLD): “Een bestuur dat zijn eigen belastingen niet kan heffen, vertoont een democratisch deficit”. Het standpunt van het Vlaams Belang is duidelijk: opdat Vlaanderen en Wallonië eigen verantwoordelijkheid zouden nemen om hun welvaart te verzekeren, moet België ophouden te bestaan.
Bruno Valkeniers, Voorzitter Vlaams Belang
Joris Van Hauthem, Woordvoerder
26 februari 2008'Communautair akkoord': CD&V en N-VA gaan ruim onder de lat
Het Vlaams Belang stelt vast dat het ‘communautaire akkoord’ dat vannacht door de zogenaamde ‘raad van wijzen’ werd goedgekeurd, absoluut geen uitzicht biedt op een ‘grote staatshervorming’. Wat nu gepresenteerd wordt, zijn inderdaad slechts minuscule ‘borrelnootjes’. In ruil voor die borrelnootjes zal de Vlaamse regering waarschijnlijk met een smak geld over de brug komen. Of zoals een commentator vandaag schrijft: in vergelijking met wat CD&V en N-VA de Vlamingen voor de verkiezingen beloofden, springt het kartel nu ruim onder de lat.
Vandaag wordt bevestigd waarvoor het Vlaams Belang steeds heeft gewaarschuwd: door de communautaire onderhandelingen los te koppelen van de regeringsvorming, hebben CD&V en N-VA ermee ingestemd dat de Vlaamse verzuchtingen werden begraven in een zoveelste Belgische praatbarak. Door daarbovenop in te stemmen met de “staatshervorming in fases”, wat niets minder is dan het naar de Griekse kalender verwijzen van de Vlaamse eisen, dragen beide kartelpartners een verpletterende verantwoordelijkheid.
Dat CD&V en N-VA nu laten weten dat zij “relatief tevreden” zijn met het bereikte akkoord, is ronduit hallucinant. PS-voorzitter Di Rupo benadrukt enthousiast het behoud van de “solidariteit” - de onrechtvaardige miljardenstroom van Vlaanderen naar Wallonië – maar van enige garanties op een ‘grote staatshervorming’, zoals uitdrukkelijk en herhaaldelijk beloofd door CD&V en N-VA, is helemaal geen sprake. CD&V-voorzitter Schouppe stelt dat er “in die tweede fase een oplossing moet komen voor Brussel-Halle-Vilvoorde”. Ook dat is te gek voor woorden en bovendien flagrant in tegenspraak met het Vlaams Regeerakkoord, dat bepaalt dat de splitsing van B-H-V er onmiddellijk en zonder prijs moet komen.
Het Vlaams Belang roept de partijraden van CD&V en N-VA dan ook op om niet in stemmen met het voorliggende akkoord. In plaats van akkoord te gaan met het lachwekkende voorstel van de ‘raad van wijzen’ moeten de Vlaamse partijen - na acht maanden knoeiwerk en opeenvolgende Franstalige veto’s – voor één keer het been stijf houden en eindelijk werk maken van de enige onderhandelingen die er nog echt toe doen: het voorbereiden van de definitieve boedelscheiding.
Frank Vanhecke, Voorzitter Vlaams Belang
Bruno Valkeniers, Volksvertegenwoordiger
10 januari 2008Nota-Verhofstadt allerminst in overeenstemming met Vlaamse resoluties
Het Vlaams Belang is allerminst onder de indruk van de communautaire nota van premier Verhofstadt. Onder het mom van de “convergentie” wil Verhofstadt enerzijds de bevoegdheidsoverdracht naar de deelstaten zoveel als mogelijk beperken, en anderzijds een aantal deelstaatbevoegdheden opnieuw herfederaliseren. Daarmee komt de nota allerminst tegemoet aan de resoluties van het Vlaams Parlement. Van een overheveling van de personenbelasting, zoals gevraagd in de resoluties, is geen sprake. Van de overheveling van de gezondheidszorg en de kinderbijslag, inclusief de financiering ervan, evenmin. Ook echte fiscale autonomie blijft achterwege. Met de vooropgestelde versterking van de federale staat wordt de wil van de Vlaamse kiezer straal genegeerd.
Helemaal te gek is het hoofdstuk over Brussel-Halle-Vilvoorde. Verhofstadt wil opnieuw gaan onderhandelen, en wel op basis van de nefaste pistes die ook al de voorbije maanden circuleerden. Opnieuw komt het inschrijvingsrecht voor Franstaligen uit de Zes op tafel. En opnieuw komt Verhofstadt met de federale kieskring op de proppen. Het zijn onaanvaardbare voorstellen omdat ze de splitsing van B-H-V compleet uithollen. Het is absurd te pleiten voor een splitsing van B-H-V omdat men het beu is dat Franstalige politici uit Brussel en Wallonië stemmen komen ronselen in Halle-Vilvoorde, om dan een federale kieskring te creëren die diezelfde Franstalige politici de kans geeft in heel Vlaanderen stemmen te ronselen. Een federale kieskring is gewoon B-H-V in het kwadraat. Het inschrijvingsrecht holt dan weer het territorialiteitsprincipe volledig uit. Verhofstadt kiest de volslagen verkeerde weg. De Franstaligen hebben met hun belangenconflict de democratische besluitvorming in het Belgisch parlement geblokkeerd, maar zouden nu beloond worden met een federale kieskring en inschrijvingsrecht.
De nota-Verhofstadt is voor het Vlaams Belang niets meer dan een doorslagje van het al zeer belgicistische verkiezingsprogramma van Open VLD, dat op zich al op de leest van het MR-programma was geschoeid. De nota staat mijlenver af van wat in het Vlaams regeerakkoord is bepaald. Het is niets meer dan gemorrel in marge, waarvan de Vlamingen in de Rand alweer de dupe zijn.
Het Vlaams Belang zou niet begrijpen dat Yves Leterme, tot voor kort de behoeder van dat regeerakkoord, deze nota als uitgangspunt zou nemen. Tenzij ook voor hem het hemd nader is dan de rok, en hij zijn principes laat varen om Belgisch staatsman te worden. Donderdag zal het Vlaams Belang in de Kamer Leterme alleszins aan de tand voelen.
Frank Vanhecke, Voorzitter Vlaams Belang
Gerolf Annemans, Fractieleider Kamer
Joris Van Hauthem, Fractieleider Senaat
04 december 2007Pro Flandria
Verklaring van Pro Flandria
Het Vlaamse netwerk van ondernemers, academici, mediamensen, sociale en culturele werkers
Alea iacta est
De teerling is geworpen! Het verleden ligt achter ons en de toekomst, onze toekomst, Vlaanderens toekomst in Europa en de wereld, roept.
Binnen België zijn de noodzakelijke fundamentele en onomkeerbare veranderingen niet mogelijk gebleken. Dat hebben 177 dagen van aanslepende discussies en 177 jaren van groeiende aversie aangetoond. De gerontocratie die terug wil naar het Belgique de papa dobbert op een schip zonder zeilen met zware averij en slinkend proviand.
Het wordt tijd dat Vlaanderen en Wallonië zelfstandig surfen naar welvaart en ontwikkeling.
Pro Flandria roept daarom de Vlaamse en Waalse verenigingen en partijen op om ieder in hun gewest een Staten-Generaal bij elkaar te roepen ter bespreking en bepaling van de nieuwe staatstructuren en ieder op zijn gebied ieder in zijn gewest de toekomst voor te bereiden. Het Belgische carcan en immobilisme moeten doorbroken worden.
In Vlaanderen is de oproep uit 2005 van Erik Defoort tot Godsvrede actueler dan ooit! Inderdaad: “als het om de natie gaat zijn we één”. Over de sociale en ideologische grenzen heen moeten de contouren van het nieuwe Vlaanderen getekend worden.
De gewesten moeten met elkaar de boedelscheiding bespreken en klaar staan voor elkaar waar hulp en solidariteit nodig is. Op korte termijn moet een ‘Flandria pro Wallonia’ plan het ineffectieve Marshall plan vervangen. Wallonië zal met Vlaamse hulp de moeilijke overgang maken van verarmde regio in België naar nieuwe groeipool in Europa en eerste onder Vlaanderens buren.
Een comité van experts moet de Europese en internationale instellingen contacteren, informeren en overtuigen dat de boedelscheiding van België de start is van een nieuwe Europese dynamiek. Een symbool van de democratische kracht van de volkeren van Europa. Wij kunnen hun due diligence onderzoek moeiteloos aan.
Voorzitters, bestuursleden en leden van verenigingen en organisaties. Vlamingen uit alle dorpen en steden meld u, organiseer u, uit u!
Samen bouwen we de toekomst. Onze toekomst, uw toekomst.
Voor Pro Flandria
Jan van Malderen, Voorzitter
27 november 2007Vlaanderen moet been stijf houden
Het voortbestaan van België hangt niet af van de Vlamingen, maar van de Walen, vindt de Nederlandse schrijver Victor Irving Spoormaker . 'De Vlaamse eisen zijn niet onredelijk.'
Het is misschien een te Nederlandse kijk op de situatie in België, maar het echte probleem in de Belgische formatie lijkt niet zozeer de (overigens terechte) splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde, maar veeleer: geld. De verdeling daarvan is bijzonder scheef getrokken. Vlaanderen betaalt jaarlijks ruim tien miljard euro aan de Franstalige gemeenschap, zonder dat dit leidt tot extra invloed of zelfs maar een dankwoord. Tien miljard is een enorm bedrag. In Nederland ontstond twee jaar geleden een rel omdat we jaarlijks twee tot drie miljard euro netto afdroegen aan de Europese Unie.
Het kleinere Vlaanderen draagt vier keer zoveel af aan Wallonië. In percentages van het bruto binnenlands product (bbp) is het zelfs nog meer. De twee tot drie miljard is ongeveer een 0,5 procent van het Nederlandse bbp, terwijl de tien miljard van Vlaanderen 5 à 6 procent is van het Vlaamse bbp. In 2006 bedroeg,volgens de Vlaamse regering, het bbp van Vlaanderen ongeveer 180 miljard euro.
Nu kun je denken, wat doet dit gegoochel met cijfers ertoe? Maar 5 procent van het bbp is absurd veel - in Nederland is dat bijvoorbeeld de volledige begroting voor onderwijs. Daarnaast zijn langdurig scheve financiële verhoudingen binnen een federatie nooit houdbaar.
Ik verblijf nu bijvoorbeeld in Slovenië dat met het uitroepen van de onafhankelijkheid in 1991 het voormalige Joegoslavië opblies. Waarom deden de Slovenen dat? Per hoofd van de bevolking verdienden ze meer dan vier keer zoveel als de Serviërs, die overigens wel bepaalden waar het geld heen ging. Voor de Slovenen gold: wel betalen, niet bepalen. De Slovenen eisten meer bevoegdheden in een lossere federatie en de Serviërs wilden die niet geven, omdat ze de melkkoe tot elke prijs wilden behouden. Daarop riep Slovenië eenzijdig de onafhankelijkheid uit, samen met Kroatië, dat vanwege de bloeiende toeristische sector ook onevenredig veel geld naar Belgrado sluisde.
Waar we de Joegoslavische opdeling vooral van herinneren is de bloedige oorlog, maar de oorzaak van de opsplitsing is veel relevanter. De ene staat betaalde onevenredig veel aan de federatie, maar kreeg hiervoor geen extra invloed terug. Dat leidt tot problemen, zoals we ook kunnen zien in Spanje, waar Catalonië en Baskenland meer geld naar Madrid sturen dan ontvangen.
Er zijn in zo'n situatie maar twee opties: ofwel probeer je het geld voor jezelf te houden, ofwel eis je meer invloed.
Leterme doet nu het eerste: het opeisen van meer bevoegdheden voor Vlaanderen en het versterken van de gewesten binnen een zwakkere Belgische federatie waardoor er meer geld in Vlaanderen blijft. Als Franstaligen niet toegeven aan deze eis - wat ze uiteraard niet zullen doen omdat ze dan of geld of macht of allebei verliezen - kun je alleen maar inbinden (en de scheve verhouding laten etteren) of eenzijdig de onafhankelijkheid uitroepen.
Optie twee is een minder besproken optie. Het is niet zo erg om meer te betalen aan andere regio's, zolang dit maar leidt tot extra invloed. In Nederland wordt het geld met name verdiend in de provincies Noord- en Zuid-Holland, die miljarden naar de rest van het land sturen. Maar tegelijkertijd zet de regio Holland wel de agenda en bepaalt het wat de rest van Nederland doet. Prima dus. Vlaanderen is net als de regio Holland de krachtcentrale van het land, maar België 'vervlaanderiseert' niet zoals Nederland wel al jaren, misschien eeuwen zelfs, 'verhollandiseert'.
Ook hier hangt alles af van de opstelling van de Walen. Zij zijn jarenlang al bevoordeeld. Zullen ze hun bevoorrechte positie opgeven? Waarschijnlijk niet, en ik zou ook niet weten hoe je hen zou kunnen overtuigen. Misschien helpt het erop te wijzen dat Vlamingen de zaken wel goed kunnen organiseren (kijk bijvoorbeeld naar hun economie), en Walen al decennia lang de kans hebben gehad maar niet verder zijn gekomen dan dure advertenties in de Economist (waar Macedonië ook in adverteert)? Misschien helpt het om te zeggen dat jullie hen alleen maar willen helpen orde op zaken te stellen? Misschien helpt het om te zeggen dat de miljardenstroom alleen kan blijven, als Vlaanderen mag ingrijpen? Geen operatie, geen infuus.
De Vlaamse eisen zijn niet onredelijk. De vraag is of de Franstaligen durven toegeven dat de huidige situatie eigenlijk niet kan. Doen ze dat niet, dan blazen zij België op.
Victor Irving Spoormaker is psycholoog en werkt aan een reisboek over Vlaanderen
22 november 2007CD&V/N-VA neemt derde bocht - "Conventie" wordt kerkhof voor Vlaamse verzuchtingen
Het Vlaams Belang neemt verbaasd kennis van het feit dat CD&V/N-VA blijkbaar definitief instemt met een scenario waarin de communautaire onderhandelingen worden losgekoppeld van de regeringsvorming.
Dat is flagrant in tegenspraak met de eerdere beloften van CD&V en N-VA, die op 9 november van de Franstaligen “een gebaar” en “waarborgen” hadden gevraagd voor het tot stand komen van een staatshervorming. De - hernieuwde - eis voor waarborgen kwam er na de vernietigende reacties van de Vlaamse publieke opinie nadat CD&V had ingestemd met het afvoeren van de communautaire dossiers naar een ‘comité van wijzen’, intussen omgedoopt tot de zogenaamde Conventie. “Deze waarborgen moeten gegeven worden vooraleer regeringsonderhandelingen opnieuw kunnen opstarten,” zo luidde het letterlijk in een gemeenschappelijk persbericht van Jo Vandeurzen en Bart De Wever. Daar is nu geen sprake meer van.
Door het loskoppelen van de communautaire onderhandelingen van de regeringsvorming, worden de Vlaamse verzuchtingen begraven in een zoveelste praatbarak. Dat bevestigt het weekblad Knack, dat erop wijst dat de nieuwe communautaire nota van Leterme amper concrete elementen bevat. De Conventie van Leterme, die uit 20 Vlamingen en 20 Franstaligen zou bestaan die uitdrukkelijk hun aanhankelijkheid aan de Belgische staat zouden moeten bevestigen, zal uiteindelijk niets meer blijken dan een kerkhof voor de staatshervorming.
Frank Vanhecke, Voorzitter Vlaams Belang
Gerolf Annemans, Fractieleider Kamer
Joris Van Hauthem, Fractieleider Senaat
09 september 2007Splitsen nu !!! Wachten heeft geen zin meer !!!
10 juni, federale verkiezingen en we zien dat de Vlaamse en Franstalige partijen met totaal verschillende programma’s naar de kiezer trekken. De verschillen tussen de Vlaamse en Waalse partijen zijn zeer groot, kijken we maar eens na op vlak van staatshervorming, migratie, justitie, tewerkstelling, volksgezondheid, mobiliteit enz. Zelfs tussen CD&V en CDH, tussen Open-VLD en MR, tussen SPa en PS zijn er grote verschillen alhoewel zij normaliter tot éénzelfde gedachtegoed zouden moeten behoren. De avond van 10 juni stellen we vast dat de uitslag van deze verkiezingen communautair gericht is, het is iets wat ons niet hoeft te verwonderen.
Twaalf weken zijn we nu al verder en nog steeds hebben we geen nieuwe regering. Oranje-blauw kan maar niet tot een regeerakkoord komen zelfs niet met de hulp van een zekere Coburg genaamd Albert II, gelukkig maar. Allemaal vruchteloos werk, het is ook niet te verwonderen wanneer je de onredelijke eisen ziet van de Franstaligen, het onophoudelijke non van madame Non Milquet als het gaat over de staatshervorming en de MR die zich laat leiden door de extremisten van het FDF. Benieuwd hoe de Vlaamse onderhandelaars uit deze impasse zullen komen. De druk wordt groot, gaan ze zoals steeds weer toegeven aan onze zuiderburen of houden ze ditmaal voet bij stuk ? Splitsen is het enige alternatief, Vlaanderen onafhankelijk !!
Ook Coburg doet aardig zijn duit in het zakje, onverwijld terugkeren vanuit zijn vakantieverblijf in Zuid-Frankrijk om Leterme zijn ontslag als formateur te komen aanvaarden. Na een weekend, om te bekomen van zijn grootste verbazing is hij eindelijk in actie geschoten om zijn erfenis veilig te stellen. Hij roept daarbij voor alle zekerheid de verjaard belegen belgicistische krokodillen "ministers van Staat" van stal !!! Jean Luc Dehaene (CD&V) die met zijn "geheime" nota open en bloot op schoot zat toen een wakkere fotograaf dat in de gaten kreeg. Corruptieondersteuner Willy Claes (SP.a) mocht zich ook komen moeien en die vond dat de huidige situatie niet zonder SP.a beslist kon worden. Herman De Croo (Open-VLD) die de Vlamingen beledigde door ze allen te vergelijken met mentaal gehandicapten. Hij achtte het wel verantwoord om zich ten overstaan van de mentaal gehandicapten te verontschuldigen… niet tegenover de Vlamingen! Wilfried Maertens (CD&V) een seksueel gefrustreerde die op TV eens zei "mijn echtgenote zegt dat ik nog een goede minnaar ben", nu komt hij af met te zeggen: "eerst en vooral moet BHV gesplitst worden". Jos Geysels, de man die de titel van minister van staat heeft gekregen voor zijn lumineuze gedachte "cordon" waarbij 1 miljoen Vlaamse kiezers hun mond moeten houden. Het zijn maar enkele namen van het mooi stelletje “ontmijners”, die door een neutrale koning die voortdurend de Vlamingen schoffeert gehoord werden. Is de koning nog onze koning ? Of alleen maar voor een deel van de Vlamingen, en wie weet wat Fluppe den Taaie er zal van maken wetende welke kemels zijn vader letterlijk en figuurlijk geschoten heeft?
Zo zie je maar dat de behoudsgezinde unitaire krachten alles in het werk stellen opdat de partijen hun verkiezingsprogramma zouden verloochenen om België te redden. Dat Franstaligen toegevingen zouden doen dan zou dat voor het eerst zijn sinds het ontstaan van België, dus daarin geloven is een illusie. Dat de Vlaamse partijen nu ook eens geen toegevingen doen en zich houden aan hun verkiezingsprogramma. Het is tenslotte de Vlaamse kiezer die hun dit duidelijk heeft gemaakt, dat mandaat verloochenen is politieke zelfmoord. Niet toegeven wil zeggen splitsen, Vlaamse onafhankelijkheid.
Chaos is troef hier in dit land en dat kost de inwoners handvol belastingsgeld en remt zeker onze Vlaamse wil tot vooruitgang. De Vlaamse onafhankelijkheid is dan ook van levensbelang en is onze enige hoop op een beter leven.
Het is zo klaar als een klontje een Belgische politiek is voorbijgestreefd, het kan niet meer. Nog nooit is het zo duidelijk geweest, België dat kan niet meer. Een splitsing is dan ook een fundamentele en onomkeerbare zaak.
VLAANDEREN ONAFHANKELIJK
Karel
04 september 2007Vlaams Parlement vervroegd bijeen op initiatief Vlaams Belang om communautaire crisis te bespreken.
Vlaams Belang schuift in Vlaams parlement alternatief scenario voor communautaire impasse naar voor : Vlaanderen moet eigen autonoom statuut opstellen en afkondigen.
Op vraag van de Vlaams-Belangfractie in het Vlaams Parlement wordt het Vlaams parlement – momenteel in reces – vervroegd bijeen geroepen. Het Vast Bureau van het Vlaams parlement besliste deze middag om op maandag 10 september 2007 om 14u30 een debat te wijden aan de federale politieke crisis en de communautaire implicaties daarvan.
Vlaams-Belangfractieleider Filip Dewinter zal Minister-president Peeters interpelleren over de rol van de Vlaamse regering en de uitvoering van de Vlaamse resoluties en het communautaire luik van het Vlaams regeerakkoord. Het Vlaams Belang wil dat die Vlaamse resoluties herbevestigd worden. Tevens zal het Vlaams Belang een realistisch alternatief scenario voor de huidige communautaire impasse naar voor schuiven. Het Vlaams Belang stelt voor dat het Vlaams parlement een Vlaams autonoom statuut opstelt en voorlegt aan de Vlaamse bevolking door middel van een referendum.
Filip Dewinter, Fractieleider Vlaams Belang in het Vlaams Parlement
29 augustus 2007CD&V lijkt communautaire bocht voor te bereiden.
Vlaams Belang waarschuwt voor Belgische recuperatie.
De vertrouwelijke nota die gisteravond uitlekte, is volgens Knack geen document van Jean-Luc Dehaene zelf, maar “een werkstuk dat Yves Leterme samen met enkele CD&V-kopstukken afgelopen weekend opstelde”. De nota is op zijn minst onrustwekkend te noemen en doet veronderstellen dat CD&V bezig is met het voorbereiden van een communautaire bocht.
Het meest opvallende feit is dat de nota vermeldt dat de staatshervorming best buiten de regeringsvorming wordt gehouden. Dat is flagrant in tegenspraak met de herhaalde beloften van CD&V/N-VA dat men niet in een federale regering zou stappen vooraleer een ‘grote staatshervorming’ is gerealiseerd. Volgens de CD&V-nota zou een groep ervaren politici een voorstel van staatshervorming moeten uitwerken “tegen eind van het jaar”. Dat uitstel zal er gegarandeerd voor zorgen dat zelfs de meest minimale Vlaamse eisen een begrafenis eerste klas krijgen. Het Vlaams Belang roept de Vlaamse partijen op om in geen geval toe te geven aan de doorzichtige strategie om de Vlaamse verzuchtingen opnieuw naar de Griekse kalender te verwijzen.
Het voorstel om een voorlopige regering te installeren om dan vanaf 2009 de federale en regionale verkiezingsdata opnieuw te laten samenvallen, is voor het Vlaams Belang eveneens onaanvaardbaar. Dat zal ervoor zorgen dat de Vlaamse regering opnieuw een afspiegeling wordt van het federale niveau en nog meer dan nu reeds het geval is in een knechtenrol zal worden gedwongen.
Het is duidelijk dat het Hof de jongste dagen, door het uitnodigen van belgicisten als Dehaene en Martens, de Vlaamse onderhandelaars wil aanzetten tot nóg meer toegeeflijkheid en probeert in te werken op de ‘raison d’état’ van de staatsbehoudende partij die CD&V nog steeds is. Nadat de resoluties van het Vlaams Parlement en het communautaire luik van het Vlaams regeerakkoord reeds door CD&V/N-VA naar de vuilnisbak werden verwezen, geeft de uitgelekte nota minstens de indruk dat CD&V zeer ver wil gaan in het bereiken van een Belgisch ‘compromis’. Een compromis dat per definitie nadelig zal zijn voor Vlaanderen.
Frank Vanhecke, Voorzitter Vlaams Belang
Joris Van Hauthem, Woordvoerder
18 augustus 2007Hertoginnedal: rien ne va plus.
Vlaamse partijen moeten de stekker uittrekken.
Het Vlaams Belang is absoluut niet verwonderd over de tegeneisen die de Franstaligen gisteren aan de formateur overmaakten, en die vooral betrekking hebben op de situatie van de Brusselse Vlamingen en de Franstalige aanspraken op de Rand.
Uiteraard zijn deze eisen schandalig en onaanvaardbaar. Het is wel een beproefde strategie van de Franstaligen: men wil van geen staatshervorming weten, en bijgevolg legt men onaanvaardbare eisen op tafel, in de hoop uit te komen bij een institutioneel status-quo.
Veelbetekenend hierbij was de ontboezeming van Bart De Wever, waar hij boudweg stelde dat het Vlaams verlanglijstje eigenlijk bijzonder redelijk was. Het Vlaams Belang had dus gelijk toen het gisteren stelde dat de Vlamingen - inclusief de N-VA - de lat al zeer laag hadden gelegd. Dit in weerwil van de verkiezingsbeloften en stellige verklaringen dat er geen regering komt zonder de splitsing van B-H-V en een “grote” staatshervorming.
Voor het Vlaams Belang toont deze crisis het definitieve failliet aan van het Belgisch federalisme. Dat federalisme heeft er enkel voor gezorgd dat Franstalig België zijn geprivilegieerde positie kon handhaven, terwijl de Vlamingen gereduceerd werden tot een gegijzelde meerderheid. Met deze Franstalige politieke kaste, die de Belgische constructie enkel gebruikt voor het eigen profijt, valt geen land meer te bezeilen.
“Rien ne va plus”. De inzichten tussen Noord en Zuid liggen te ver uiteen om nog een Belgische regering te kunnen vormen. Daarom moeten de Vlaamse partijen het over een ander boeg gooien. Zij moeten het Belgisch denkkader definitief verlaten, de stekker uittrekken en de boedelscheiding voorbereiden.
Frank Vanhecke, Voorzitter Vlaams Belang
Joris Van Hauthem, Woordvoerder
16 augustus 2007Peiling LLB en Vlaams lijstje: boedelscheiding in de geesten al een feit.
Uit een opiniepeiling van La Libre Belgique blijkt dat driekwart van de Walen Leterme niet lust als premier. In Vlaanderen is de verhouding net omgekeerd. Men schijnt in Wallonië vergeten te zijn dat Leterme bij de laatste verkiezingen om en bij de 800.000 stemmen haalde.
Het lijstje dat de Vlaamse onderhandelaars daarentegen aan de Franstaligen overhandigden, oogt misschien indrukwekkend, maar is bijzonder vaag en onsamenhangend. De grote vraagstukken blijven achterwege, en met het mantra van de ‘interpersoonlijke solidariteit’ heeft Leterme de discussie over de miljardentransfers definitief begraven. Nochtans zeggen de Franstaligen nu al opnieuw “neen” tegen een aantal eisen. Dat “neen” zal heus niet gericht zijn tegen de bevoegdheid om zelf een rolstoelbeleid te kunnen ontwikkelen.
De Franstaligen blijven bij een zo groot mogelijk institutioneel status-quo, terwijl de Vlamingen nu al bezig zijn de lat erg laag te leggen. Daarbij schijnen Leterme en zijn CD&V/N-VA-kartel te vergeten dat ze de twee laatste verkiezingen gewonnen hebben met een uitgesproken communautair programma.
Deze twee elementen bewijzen voor het Vlaams Belang nogmaals dat de boedelscheiding in de geesten al lang een feit is. De Vlaamse partijen moeten die realiteit onder ogen durven zien. In plaats van verder te strompelen van slecht akkoord naar slecht akkoord, zou men beter de geschiedenis van Tsjecho-Slowakije in ogenschouw nemen: daar kwam men in 1992 ook tot de nuchtere vaststelling dat een federale regering vormen niet meer mogelijk was, wegens te grote en dus onoverbrugbare verschillen tussen de deelstaten. Zij kozen voor de boedelscheiding.
Frank Vanhecke, Voorzitter Vlaams Belang
Joris Van Hauthem, Woordvoerder
19 juli 2007Na 11 juli en 14 juli, is het nu wachten op 21 juli.
Zaterdag is het weer zo ver, niet dat Tom Boonen de tijdrit in de tour zal winnen, alhoewel van mij mag het gerust. Het is dan wachten om te mogen genieten van het jaarlijks defilé van onze ABL (Armée Belge/Belgisch Leger) of beter gezegd, wat er nog van overblijft.
Het is alom geweten dat onder de zeer bekwame leiding van een opgeblazen driftkikker, genaamd Flahaut, de meeste van onze militaire zich in het buitenland bevinden. Voor de minister geen probleem, zo kan hij wekelijks de luchtmacht inschakelen om hem naar één of ander land te laten vliegen om er onze jongens een hart (?) onder de riem steken. "Vakantie ken ik niet." zegt hij, toch is hij praktisch geen weekend thuis. De thuisblijvende troepen die liggen ergens verscholen in de heuvels en bossen ten zuiden van Samber en Maas, geduldig wachtend op het uitbreken van de Vlaamse Revolutie. Zij zullen er de kroonjuwelen van Albert, Mathilleke van Filip de Taaie, de meubels van Zeerover Laurent en de pruiken van de Spaanse Schone moeten verdedigen tegen de eventueel oprukkende boerenkrijgers.
De vakbonden hebben de militairen reeds opgeroepen niet te staken op die dag. Zij die dat toch zinnens zijn worden onherroepelijk uit de vakbond gekegeld. Hopelijk heeft men nog volk te over voor het defilé. Het Hof heeft reeds een noodscenario klaar, men roept een schare vrijwilligers op, even het lijstje overlopen: op kop een peloton van de “Orde der Muilentrekkers” aangevoerd door ’s lands eerste burger De Croo en zijn kamergenoten, gevolgd door de groep “De Voil Jeannetten” onder leiding van Eli di Poepo en het stadsbestuur van Charleroi, de hondenbrigade van de Stad Antwerpen opgejaagd door Patrick Ondelijfje JanSSens, de muziekkapel “Zonder Haat” met als dirigent Tom Barman en het merendeel van zogenaamde Vlaamse Zagers, een gepantserd voertuig met daarin een pasgehuwd Limburg koppel en bestuurd door een mislukt voetballer, ook verschillende TV-personaliteiten zouden reeds toegezegd hebben (de Planckaerts, de Pfaffs, Tangske Martine en vele anderen).
Een addertje onder het gras is wel dat alles zal gedirigeerd worden door Generaal Pira Pardon, zij zal na het defilé een brief versturen maar wil of kan deze niet tekenen. Uit de uitgelekte brief vernemen we dat wij Vlamingen nog wat meer in onze geldbeugel zullen mogen zitten. Vermits hier in den Belgiek toch alles goed draait hebben we genoeg overschot om de Staat nog wat te steunen, aldus de Generaal. In haar naam, en in naam van enkele omhooggevallen bleitende ministers (Anciaux op kop), zet zij aan tot burgerlijke ongehoorzaamheid om zodoende de landsgrenzen, als die nog bestaan, open te zetten en het land te laten volstromen met arme vreemdelingen. Laat maar komen zou ik zeggen, hoe meer zielen hoe meer vreugd. Maar wat gaan we dan doen met al die sociale uitgaven die dag na dag de inkomsten overtreffen? Wat gaan we doen met al die tekorten die ontstaan zijn door het eindeloos geknoei van onbekwame ministers? Heeft er eigenlijk reeds één politicus stilgestaan met wat wij er eigenlijk van vinden om onze dorpen en steden in een versnelde cadans te zien inpalmen door mensen die onze taal niet spreken, die onze sociale zekerheid kapot maken en die ons gewoon in ons gezicht uitlachen om onze gewoontes en tradities, maar wel eerst in de rij komen te staan als er gekregen moet worden?
Als 21 juli zo moet gevierd worden, stuur dan dat gespuis in naam van onze toekomstige Vlamingen, die nu nog in de crèche zitten, weg, ver weg, heel ver weg. En vraag hen tevens om 21 juli af te schaffen.
11 juli dat is onze feestdag.
Vlaanderen Onafhankelijk.
Karel Blockx
12 juli 200711 juli: Volk, word staat !
Naar aanleiding van 11 juli hebben wij goed nieuws en slecht nieuws. Laten we maar beginnen met het goede nieuws. Het goede nieuws is dat de verkiezingen van 10 juni meer dan ooit hebben aangetoond dat België niet alleen economisch maar ook sociaal en politiek steeds verder uit elkaar valt. Vlamingen en Walen leven anders, werken anders, denken anders en stemmen anders. Buiten de monarchie – ook al zo’n instelling van bedenkelijk allooi – is er eigenlijk niets wat ons nog samenhoudt. Tot zover het goede nieuws. Over dan maar naar het slechte...
Staatshervorming
De Vlaamse kiezer heeft met zijn massale stem voor CD&V/N-VA, Vlaams Belang en Lijst Dedecker duidelijk gekozen voor “meer Vlaanderen”. Voor autonomie of alleszins meer autonomie. Maar de vraag is of hij/zij die straks ook krijgt. De vooruitzichten geven alvast weinig reden tot optimisme. Tegenover het sterke Franstalige afwijzingsfront staat nog altijd een erg zwakke en verdeelde Vlaamse speler. En die tegenspeler blijkt nog altijd niet veel kaas gegeten te hebben van politieke strategie. Getuige de aankondiging van CD&V/N-VA om genoegen te kunnen nemen met een staatshervorming nà de verkiezingen van 2009...
Aan tegenstrijdige signalen trouwens geen gebrek bij de CD&V. Dure eden voor de Vlaamse camera dat ze niet in een regering stappen zonder staatshervorming en “een oplossing voor Brussel-Halle-Vilvoorde”. Maar dat kan – zo valt langs Franstalige kant op te tekenen – evengoed bestaan uit de terugkeer van provinciale kieskringen naar de kleinere arrondissementele kiesomschrijvingen...
In het zuiden van het land spreekt Leterme trouwens een heel andere taal. André Antoine, voorman van de Waalse christen-democraten (Cdh) maakt zich weinig zorgen over de wapperende leeuwenvlaggen op het overwinningsfeestje van CD&V en N-VA. “Eerlijk gezegd, ik ben gerustgesteld. Tussen wat Leterme vertelt als hij voor de micro staat en wat hij ons in het oor fluistert, bestaat een wereld van verschil...” (La Libre Belgique, 13.06.07)
Bij heel wat Vlaamse en Vlaamsgezinde kiezers genoot Leterme op 10 juni duidelijk nog het voordeel van de twijfel. Vlaamse kiezers lezen geen Franstalige kranten, maar de Vlaamse goedgelovigheid en blinde euforie kan straks snel omslaan in een bitter ontwaken.
Loodgieter Dehaene
Dat uitgerekend Jean-Luc Dehaene in het veld wordt gestuurd om de communautaire patstelling te ontmijnen, voorspelt ook al weinig goeds. Het is hallucinant hoe het gros van de Vlaamse pers Dehaene nu bejubelt als de ‘super-loodgieter’, de man ‘die weet hoe een compromis gemaakt wordt’. En, zo laten ze erbij verstaan, ‘loodgieter’ is een ere-titel. Dehaene was de meester-goochelaar die altijd wel wat ‘creatieve oplossingen’ uit zijn hoge hoed toverde voor ingewikkelde problemen.
Het moet zijn dat de journalisten wat last hebben van selectieve blindheid of een selectief geheugen... Want buiten Vlaamse toegevingen en ergerlijke Belgische compromissen heeft Vlaanderen weinig te danken aan Dehaene. Zijn ‘creatieve oplossingen’ kwamen er in de praktijk op neer dat de waterleiding op het gas werd aangesloten en omgekeerd. België heeft zichzelf hopeloos vastgereden.
Frans De Smet (Het Nieuwsblad) is blijkbaar één van de weinigen die zich dat nog herinnert “Onze lezersbrieven bewijzen het: veel Vlaamse kiezers snappen niet dat een eensgezinde Vlaamse eis kan botsen op een ‘non’ aan de overkant. Toch is dat de logica van dit hedendaagse België.”
Inderdaad. En dat is ook de essentie van het hele verhaal. België is geen democratie meer. Want de Vlaamse meerderheid is met grendelwetten en alarmbelprocedures aan banden gelegd. En uitgerekend Jean-Luc Dehaene, zo stelt de journalist vast, wordt nu aangezocht om de hekken te slopen die hijzelf, met de beruchte Sint-Michielsakkoorden, mee heeft opgericht...
De in kracht toenemende en nauwelijks tegengesproken pleidooien om de beloofde staatshervorming aan te grijpen om de federale structuren te versterken, laten weinig aan de verbeelding over. Of, om het met de woorden van Leterme zelf te zeggen: “Het begint met de Vlaamse leeuw. Maar op het einde van de rit eindigt het met de Brabançonne.” Met een Belgische loodgieter als Dehaene zit dat er helaas dik in...
Vlaamse staat
Laat er ons alstublieft geen doekjes meer om winden en de feiten onder ogen zien. België is een tot op de draad versleten roestbak, die Vlaanderen geen meter vooruit helpt en vandaag of morgen uit elkaar valt. Daar helpt geen lievemoederen meer aan, laat staan wat politieke cosmetica of pleisterwerk.
Het Vlaams Blok was de eerste en enige partij die decennia geleden al resoluut heeft gekozen voor Vlaamse onafhankelijkheid. Nadien zijn honderdduizenden kiezers, Vlaamse strijdverenigingen en Vlaamse ondernemers ons gevolgd. Geen halfslachtige, Belgische oplossingen meer. Geen staatshervormingen die alleen maar moeten dienen om België kunstmatig in leven te houden. Gedaan met geven en toegeven! Vlaanderen heeft troeven genoeg om zijn lot in eigen handen te nemen. Vlaanderen heeft geen nieuwe, noodlottige staatshervorming nodig maar een eigen staat. Volk, word staat!
Frank Vanhecke, Voorzitter Vlaams Belang
11 juli 200711 juli 2007 en het Vlaamse heir staat immer pal.
Het heir ? Waar ? Hebben wij ooit een heir gehad ? Een echt leger met mannen in uniformen die tegen mekaar schreeuwen dat ze ernaar snakken een heldendood te mogen sterven voor hun Vlag, hun Vaderland (Moederland voor de losse handjeswuivers), hun Vorst -en als die op zeilvakantie mocht zijn in Sicilië- voor hun Premier en zijn trouwe vazallen en paladijnen ? Zoiets hebben wij nooit gehad, een eigen leger. Hebben we zelfs ooit een eigen Vaderland gehad ? Vlaanderen Vrijstaat, Republiek Vlaanderen, de Vlaamse Voorschot, zelfs geen Islamitisch Rijk der Vlaanders, alhoewel dit laatste binnen handbereik ligt.
Soms hadden wij een leger van liefhebbers zoals in 1302. Slagers, wevers, kuipers, smeden, boeren die van hun kreupelhout pijlen wisten te maken en die na de strijd kreupel uit de Groeningerbeek klauterden op zoek naar tensoplast. Zo'n leger met een oorlogszuchtige monnik uit Saaftinge in de gelederen, verdwaalde ridders die zich van kamp hadden vergist (oh pardon, on s'est trompé, on peut vous joindre ?) , een aanvoerder met een lapje voor het oog en zeshonderd Franchimontezen die met vermanende vinger terug werden gestuurd, wegens 166 jaar te vroeg op het rendez-vous. De oorlogsamateurs uit het Vrije Brugse en omstreken bezorgden het onoverwinnelijke Franse leger een voorsmaakje van wat dat in 1954 in Dien Bien Phu zou meemaken. Hendrik Conscience,was lokaal oorlogscorrespondent uit het dorp Antwerpen (zij deden niet mee met "de boeren", alleen als ze een mooi uniform zouden krijgen en in plaats van het wachtwoord "schild en vriend" eisten zij als slogan "Antwààrrepe Ooefdstàt van de wèreld").
Of dacht u dat de Boerenkrijg gevoerd werd met Vlaamse soldaten onder leiding van Generaal Van Gansen, een man met de bekwaamheden van de Admiraal van Stratego en omringd door rondrazende spionnen ? Als een Sansculot een heimelijke spion aanraakte, zakte deze in mekaar en mocht hij niet meer meespelen. Maar neen, deze opstand van enkele maanden was een hartenkreet van verworpenen, stiekem gesteund door de kerk en haar dienaars, die akkoord gingen dat de liefhebbende deelnemers voor eigen heerd mochten vechten maar eerst voor het katholieke outer dat zijn talrijke bezittingen en rijkdommen niet graag afstond aan de bandeloze zondaars uit het Zuiden. De Vlamingen zonder uniform maar steeds bereid zich in de pan te laten hakken voor andermans bezit, veroveringsdrang en idealen.
Geen heir, geen vaderland. En telkens in dienstbaarheid van legers van anderen : het ABL, de Armée Belge/Belgisch Leger. Of van de vijand van het ABL en dan zitten we helemaal met de gebakken peren. Van de Belgen moeten we in het Frans creperen in de loopgraven van West-Vlaanderen, een koning die bescheiden tevreden is ridder genoemd te worden, belooft ons monts et merveilles als we gehoorzaam blijven sneuvelen. Na de oorlog is hij zijn geheugen verloren en zijn vrouw schoolt zich om van verpleegster tot privé musicienne van Mao Tse Dong. Anderen beloven ons zeemzoet een eigen Heimat, een privé Land des Lächelns, als we gegen Engeland mitfahren, maar we eindigen sneeuwblind tegen de muren van Stalingrad en de kleinkinderen van de bevroren idealisten lopen nog rond met een zwart kruisje op het voorhoofd.
Geen heir, geen vaderland, geen geluk en toch véél liefde, veel dromen. En we praten er graag over. Sommigen althans.
De Vlamingen hebben nooit het vanzelfsprekende gevoel gekend in een eigen land te leven. Daarom dat het zo moeilijk is voor bijvoorbeeld Nederlanders om aan te voelen hoe subtiel die Vlaamse Beweging in mekaar zit, over welk emotioneel gemis we praten. Het zijn de mensen met een gemakzuchtige geest die de Vlaamse Beweging herleiden tot een taaltwist : onze taal houdt stand, leeft, evolueert, wordt door ieder van ons om beurten misbruikt maar ze blijft overeind, omdat ze diep in onze emoties wortelt en omdat ze onze identiteit bevestigt tegen de simpele ééntaligen uit de beboste heuvelgebieden. Onze taal voert al eeuwen een partizanenstrijd, zij vermomt zich als de Vlaamse minnares van de onderwijzer uit Sluis, Hendrik van Dale, maar ze gedraagt zich als een geraffineerde Vlaamse breezerslet die knarsetandend faciliteiten gedoogt in afwachting van de grote afrekening.
Ieder beschavingsprobleem dat zich voordoet in de Europese Unie, economisch, sociaal, cultureel laat ook zijn sporen na bij ons in het land B. Maar elke vernieuwing, verandering, crisis of wat het ook zij, wordt extra bezwaard door de Vlaams-Waalse tegenstellingen. En na honderd jaar mag wijlen kardinaal Mercier gelijk hebben : "la Belgique sera latine ou ne sera pas". Monseigneur, ik toeter even naar de hemel : "Laat België Romaans en Frans blijven, wij Vlamingen trekken er uit. Het heeft lang genoeg geduurd, we zijn jullie beu. Dag Monseigneur, tot nooit meer".
Wij hebben er de buik vol van elk jaar 12 miljard euro in de bodemloze koolmijnputten te storten en zelfs geen afgemeten "merci" te krijgen. Wij zijn jullie Waalse ministers beu die ons regeren zonder dat we er enig democratisch verhaal op hebben. Wij zijn ook die belachelijke poppenkastfamilie uit Laken hartsgrondig moe : hun enige functie is Geert Hoste te verzekeren van een behoorlijk inkomen. En wij worden het echt moe al die verhalen van Waalse politici die uit zijn op eigen profijt en gewin en de kassa's van de openbare diensten leegroven, die wij komen bijvullen.
En, mes amis, weten jullie dat vele Vlamingen eczeem aan de maagwand krijgen als ze elke dag vaststellen hoe hun leefomgeving, hun dorpen, hun wijken, hun steden, hun eigen Vlaanderen, verpietert tot het niveau van Arabische woonwijken met moskeeën, minaretten, arrogante moslims die onze leefwijze en tradities ridiculiseren. Meer dan wie hebben wij, Vlamingen een degelijke kennis en besef van onze cultuur, die sedert eeuwen behoort tot de meest toonaangevende op deze planeet. Laat ons trots voor deze waarheid uitkomen, die men ons overal ter wereld gracieus meedeelt, meestal enigszins verbaasd over de bescheidenheid waarmede wij met deze culturele erfenis omgaan.
Wij hebben van niemand lessen te ontvangen in fatsoen, wellevendheid en tolerantie. Wij respecteren anderen, helaas ook als dezen ons minachten. Wij zijn geen geweldenaars die met bommengordels om onze lenden onze wil, onze overtuiging opleggen. Het is onze aard niet en misschien is dat jammer.
11 juli is een aanleiding, een herdenking maar ook de formele hoop dat dit land en zijn inwoners zichzelf mogen worden.
Leve Vlaanderen !
Bron "'t Pallieterke"
Karel Blockx
19 juni 2007Staatshervorming waarschijnlijk uitgesteld tot na 2009.
Vlaams Belang vreest dat uitstel tot afstel zal leiden.
Het Vlaams Belang neemt verwonderd kennis van de verklaringen van de voorzitters van CD&V en N-VA, die na een gesprek met informateur Reynders te kennen geven dat een eventuele staatshervorming wat hen betreft ook na 2009 mag worden uitgevoerd. Die verklaringen staan haaks op de verkiezingsbeloften van het ‘Vlaams kartel’: CD&V en N-VA zouden immers niet in een regering stappen zonder belangrijke stappen in de staatshervorming. Vóór de verkiezingen waren zij terecht van mening dat Vlaanderen niet over enkele jaren, maar nu onmiddellijk nood heeft aan meer bevoegdheden.
Het uitstel doet sterk denken aan de werkwijze van de regeringen-Verhofstadt. Het Vlaams Belang herinnert zich dat toenmalig minister-president Patrick Dewael reeds begin 2004 (!) stelde dat het debat over de splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde aan bod moest komen tijdens het zogenaamde communautaire “forum”. De paarse regeringspartijen slaagden er via dat Forum in om de Vlaamse eisen op de lange baan te schuiven en uiteindelijk een stille dood te laten sterven. Ook nu dreigt van uitstel weer afstel te komen.
Door in te stemmen met de uitvoering van de staatshervorming na 2009, stappen CD&V en N-VA mee in de Franstalige logica. Het argument dat de onderhandelaars geen bevoegdheden willen overdragen aan de Waalse PS-staat, snijdt geen hout: Vlaanderen én Wallonië moeten een beleid kunnen voeren dat is afgestemd op hun specifieke noden. Het anti-PS-argument is bovendien niet waterdicht en al te doorzichtig: wat immers als de Parti Socialiste in 2009 opnieuw de regionale verkiezingen wint? Al die tijd zou Vlaanderen daarenboven verstoken blijven van essentiële bevoegdheden.
Het Vlaams Belang roept de onderhandelaars op om de noodzakelijke Vlaamse bevoegdheden onmiddellijk te realiseren. Uitstel van de staatshervorming betekent een volledig gezichtsverlies voor het CD&V/N-VA-kartel.
Frank Vanhecke, Voorzitter Vlaams Belang
13 februari 2007Uitbreiding Brussel? Dat nooit!
Vlaams Belang Jongeren voeren actie tegen Brussels minister Pascal Smet.
De Vlaams Belang Jongeren (VBJ) zijn verbolgen over de uitspraken van Brussels Minister Pascal Smet in het programma “L’invité” op de zender RTL/TVI. Daarin zegt hij letterlijk dat hij voorstander is van een uitbreiding van Brussel met de faciliteitengemeenten. Deze uitspraak is een slag in het gezicht van alle Vlamingen uit de Vlaamse Rand.
Een gebiedsuitbreiding van Brussel is voor VBJ totaal onaanvaardbaar. Het is de eerste keer dat een Vlaamse minister zo openlijk voedsel geeft aan de gebiedshonger en het imperialisme van de Franstalige partijen. Het was al heel lang duidelijk dat Smet op zowat alle terreinen slippendrager speelt voor zijn Franstalige collega’s in Brussel maar dit is werkelijk een brug te ver.
Daarom zal VBJ op dinsdag voor duidelijkheid zorgen en hem alvast een lidkaart aanbieden van de PS. We voeren actie op dinsdag 16 januari om 11u00 aan het kabinet van Pascal Smet, gelegen in de Sint-Lazaruslaan 10 (14e verdieping) te 1210 Brussel.
Met vriendelijke groeten,
Hans Verreyt, Nationaal Voorzitter Vlaams Belang Jongeren
05 februari 2007Somers geeft Vlaamse Rand op.
VLD blaast de facto regeerakkoord op.
VLD-voorzitter Bart Somers volhardde vandaag in De Zevende Dag in de boosheid. Hij verdedigde vandaag het pleidooi dat de VLD gisteren hield voor een "open dialoog" inzake de staatshervorming. Met dit plan wil de VLD enkel de Franstaligen gunstig stemmen met het oog op het vrijwaren van het premierschap na de volgende verkiezingen. Somers pleit onomwonden voor een sterkere federale staat. Dat is de staat die de Franstaligen wensen, want binnen dat kader zijn de Franstaligen verzekerd van hun politieke en vooral financiële voorrechten. "Ik wil niet werken met eisenbundels", zegt Somers. Waarom heeft de partij van Somers dan het Vlaams regeerakkoord goedgekeurd? Daar staat een hele waslijst in van eisen en verzuchtingen. Niet alleen gaat Somers regelrecht in tegen dat Vlaams regeerakkoord, vooral moet voor hem de versterking van België alweer ten koste gaan van de Vlamingen in de Rand.
° Zijn voorstel om één nationale kieskring te creëren is even origineel als onnozel. Het pleidooi voor de splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde kwam er precies om de Franstalige invloed in de Rand terug te dringen en het territorialiteitsbeginsel te laten respecteren. Somers wil de Franstaligen nu de kans geven zich op te werpen als de vertegenwoordigers van alle Franstaligen in héél België.
° Somers wil de faciliteiten laten uitdoven, maar wil tegelijkertijd een "gastenbeleid" waarbij de Vlaamse Gemeenschap ervoor zorgt dat "de nieuwkomers in de Rand in hun eigen taal kunnen worden geholpen". Of anders gezegd : we laten de faciliteiten in de Zes uitdoven om ze de facto in heel Halle-Vilvoorde in te voeren. Somers geeft daarmee in al zijn dwaasheid de Rand op, en gaat volledig mee in de redenering van de Franstaligen.
° Of Somers hallucinerende middelen genomen heeft vooraleer hij het spook van het Minderhedenverdrag uit de kast haalde is niet meteen duidelijk. De goedkeuring van dat Verdrag bezorgt de Franstaligen immers in heel Vlaanderen internationaal gegarandeerde faciliteiten. Daarmee volgt Somers klakkeloos het FDF-discours van de laatste 20 jaar. Bovendien heeft Somers ook wat dit betreft het Vlaams regeerakkoord niet gelezen : "De Vlaamse regering verbindt er zich toe onder geen enkel beding het Minderhedenverdrag te ratificeren". (p.92)
Voor het Vlaams Belang is het duidelijk dat Somers en de VLD uitsluitend rijden voor de Belgische en Franstalige belangen. Zij willen geen verdere stappen in de staatshervorming, en wat zij nog voorstellen, is gewoonweg onvoorstelbaar en onaanvaardbaar.
Tevens is duidelijk dat de VLD het Vlaams regeerakkoord de facto heeft opgeblazen. Minister-president Leterme kan zich niet langer verschuilen. De CD&V en de N-VA kunnen onmogelijk nog doen alsof er niets aan de hand is wanneer zij vaststellen dat haar coalitiepartner een wezenlijk onderdeel van het Vlaams regeerakkoord naar de prullenmand verwijst en afdoet als een lachertje.
Vlaanderen weet nu in elk geval wat het woord van de VLD waard is: niets.
Frank Vanhecke, Voorzitter Vlaams Belang
Joris Van Hauthem, Perswoordvoerder
05 februari 2007VLD kiest voor radicale Belgische koerswending. Verhofstadt willigt Franstalige eisen op voorhand in.
Het Vlaams Belang is ten zeerste verontrust en geschokt door de voorstellen die vandaag gelanceerd werden op de studiedag van de VLD over de staatshervorming. Het is duidelijk dat deze voorstellen het resultaat zijn van geheime onderhandelingen met de MR, vermits ze zeer verregaande tegemoetkomingen bevatten aan Franstalige eisen.
De klemtoon van de VLD-hervorming ligt duidelijk op een versterking van het federale bestel en de unitaire krachten. Niet alleen zullen bepaalde bevoegdheden bij de gemeenschappen en gewesten worden weggehaald, bovendien zal het federale niveau een veel dominantere rol te spelen krijgen. Gemeenschappen en gewesten dreigen daardoor op een lager niveau te zullen terechtkomen.
Meest flagrante voorbeeld daarvan is de grote Belgische kieskring die de VLD wil creëren. De VLD volgt hiermee de belgicisten van de Paviagroep (Kris Deschouwer), die het probleem van BHV willen uitsmeren over heel het land. Hierdoor zullen de Franstalige politici zich in de toekomst niet alleen bemoeien met de Vlaamse Gordel, maar met àlle Vlaamse gemeenten, van Voeren tot de kust. Op die manier keren we 50 jaar terug in de tijd. Het is werkelijk onvoorstelbaar dat de VLD dit archaïsche voorstel zelfs maar in overweging durft te nemen.
Helemaal waanzinnig is het voorstel om een nieuw Grondwettelijk Hof bevoegd te maken voor het onthaal van de anderstaligen in de Rand en voor de controle op de naleving van het minderhedenverdrag. Dit betekent de erkenning dat dit verdrag van toepassing zou zijn op de Franstaligen in Vlaanderen, hetgeen de Vlaamse overheid en alle Vlaamse partijen in het verleden altijd met klem hebben tegengesproken. De afbraak van het territorialiteitsbeginsel werd vandaag geïncorporeerd in het programma van een Vlaamse beleidspartij.
Meer dan ooit is duidelijk dat Vlaanderen allerminst gebaat is met een zoveelste ronde in de staatshervorming. Alleen de volledige onafhankelijkheid en het opdoeken van België kunnen ons vooruit helpen.
Bart Laeremans, Volksvertegenwoordiger
Gerolf Annemans, Fractievoorzitter
13 december 2006Voorstellen Verhofstadt inzake staatshervorming vooral oogverblinding.
In zijn nieuwjaarsboodschap pleitte eerste minister Verhofstadt voor een "wenselijke en noodzakelijke" staatshervorming. Hij doet dat echter zeer voorzichtig en zonder veel overtuiging. Het Vlaams Belang vindt zijn verklaringen volstrekt ongeloofwaardig.
Nu al is duidelijk dat de met veel toeters en bellen aangekondigde staatshervorming beperkt zal blijven tot wat gemorrel in de marge. Meer zelfs, met zijn oproep tot meer "samenwerking" doelt Verhofstadt op de herfederalisering van een aantal bevoegdheden, zoals door de PS reeds herhaaldelijk werd geëist. In die zin was de toespraak van Guy Verhofstadt niets meer dan een verplicht communautair nummertje.
Frank Vanhecke, Voorzitter Vlaams Belang
Joris Van Hauthem, Perswoordvoerder
13 december 2006Akkoord CD&V/N-VA: oogverblinding.
CD&V en N-VA stelden vanmorgen hun basistekst voor waarmee het kartel naar de verkiezingen wil trekken. Daarbij
ligt de nadruk op de staatshervorming.
Cruciaal is blijkbaar de passage "Het kartel treedt niet toe tot een federale regering zonder duidelijke afspraken
over een staatshervorming". Waarop een opsomming volgt wat zou moeten gerealiseerd worden.
Dit wordt nu voorgesteld als nieuw en revolutionair. Niets is minder waar. Het al dan niet toetreden tot de federale
regering "op voorwaarde dat?" is een mantra dat van bij het ontstaan van het kartel werd ingezet en nu gewoon herhaald
wordt, zij het in een nieuwe verpakking. Een ondergrens wordt zelfs niet geformuleerd.
Fundamenteler voor het Vlaams Belang is echter dat het gros van de communautaire eisen die vandaag worden geformuleerd,
al in het Vlaams regeerakkoord staat. Minister-president Leterme moet dus toegeven dat zijn regeerakkoord op dat
vlak niet gevolgd wordt door zijn coalitiepartners SP.A-Spirit en VLD.
Het is zelden gezien dat een regeringsleider merkt dat de helft van zijn coalitie weigert de engagementen van een
gezamenlijk regeerakkoord na te komen, en die elementen dan maar verheft tot inzet van volgende verkiezingen.
Het Vlaams Belang heeft dus weinig vertrouwen in de beloftecultuur die Leterme en co nu ontwikkelen. Ze zouden immers
ook niet toetreden tot de Vlaamse regering vooraleer Brussel-Halle-Vilvoorde gesplitst werd. Hoe die saga afgelopen
is, weten we intussen.
Voor het Vlaams Belang is het in dat licht duidelijk dat wat vandaag gebeurt, pure oogverblinding is, om de Vlaamsgezinde
kiezer zand in de ogen te strooien, en de goegemeente wijs te maken dat tussen CD&V en N-VA alles weer koek en ei
is.
Frank Vanhecke, Voorzitter Vlaams Belang
Joris Van Hauthem, Perswoordvoerder
